Appelboom op driehoog

Op driehoog ligt mijn dakterras. Aan de ene kant kijkt het uit op een kruispunt en een park met veel hoge bomen. Aan de andere kant kijkt het uit op huizen en daken. Ik woon niet ver van het Markermeer, dus het waait er vaak. Wind houdt de dakterrasplanten klein. Het kan jaren duren voordat een plant ‘gewend’ is aan dat winderige klimaat. Maar de poes heeft daar geen last van.

Het uitzicht op het zuiden

Door de warme en langere zomers gaat het de laatste jaren vrij goed met het dakterras. De planten slaan sneller aan en doen het veel beter dan vroeger. Dit was de appeloogst van afgelopen zomer:

De apppelboom

Toegegeven: het is een soort bonsai-appelboom. In een pot blijft zo’n boom klein, maar hij kan best groot worden. Zoals de appelboom van mijn buurman verderop. Die staat in een veel grotere pot, een verdieping lager op een heel beschutte plek. Geen last van wind dus. Die boom is een stuk groter en de appels die er aan groeien zijn dat ook. Ach ja, op een dakterras moet je met beperkingen leren leven. Mijn boom staat er nu acht jaar en afgelopen zomer had ik de grootste oogst tot nu toe. De appelboom wil ook wel eens een jaar helemaal niet bloeien en dan komen er ook geen appels. De bloei verwacht ik in april. Op mijn dakterras komen altijd al jaren heel veel hommels, al begrijp ik niet echt waarom, en die staan garant voor de bevruchting van de bloesem.

Appelbloesem

In februari snoei ik de boom, altijd twijfelend of ik het wel goed doe. Ik heb het daarom wel eens uitgesteld. Dat is niet goed, want volgens alle tuindeskundigen móet het in de winter gebeuren. De bedoeling is dat ik de scheuten die uit de tak recht omhoog groeien eraf knip. Zo worden de takken als het ware breed en ‘plat’. Dat zou het resultaat moeten zijn van mijn snoeiwerk. Nou ja oordeel zelf:

Gesnoeide appelboomtak

Veel later, in de zomer als de appels al te zien zijn, groeien er weer nieuwe scheuten recht omhoog uit de takken. Vol met blad. En die snoei ik ook en vrij rigoureus. Gek genoeg heb ik daar mentaal veel minder problemen mee. De appels krijgen zo meer licht en voeding. Toch krijgen ze ook mest van mij erbij.

Dakterrasplanten kunnen niet zonder veel, zeg maar rustig heel veel, mest*.  Ze krijgen het van mij aan het eind van  de winter, in de lente èn in de zomer. Elke maand een schep. Ik heb altijd een flinke zak in voorraad. Mijn appelboom is nu gesnoeid, het onkruid is uit de pot en  de eerste schep mest van het jaar ligt erin. Nu zit ik in het zonnetje op het stoeltje ernaast uit te kijken naar de eerste bloesem. Totdat het weer waait, want dan ga ik lekker naar binnen.

*(Ik gebruik voor bijna al mijn dakterrasplanten Ecostyle Tuinmest. Stinkt wel een beetje want het is een organische mest. Ik gebruik hem al jaren en ik heb er prima ervaringen mee.)