Waar zijn mijn hommels?

Toen mijn appelboom in bloei stond, hij bloeide echt uitbundig dit jaar, keek ik uit naar de jaarlijkse hommelbezetting op de witroze bloemen. Maar al wat er kwam waren een paar treurige bijen en een paar piepkleine wesp-achtige beestjes. Ik heb dit voorjaar welgeteld één hommel gezien op mijn dakterras. En dat is raar. Al jarenlang dansen er elk voorjaar tientallen donzige hommels over mijn dakterras. Nu niemand. Niks. Waar zijn ze? Wat kan er gebeurd zijn?

Op internet legt Natuurmonumenten duidelijk uit hoe hommels leven, maar niet waarom ze ineens niet meer op komen dagen. Nu weet ik  intussen dat al die hommels die ik zag werksters zijn en dat die aan het eind van de zomer allemaal sterven. De koninginnen blijven leven en die beginnen aan het eind van de winter aan een gloednieuw nest. Eerst met een paar eitjes, en dan met steeds meer eitjes. Uit die eitjes ontstaan meest werksters, maar er wordt ook gewerkt aan het kweken van nieuwe koninginnen en dan nog een paar mannetjes. Het is en blijft vooral een vrouwenzaak.

De eigenaardige verdwijning van mijn hommels; het valt niet mee om deze whodunit op te lossen. Zoekend op internet vind ik niet veel clues. Wel vind ik een eeuwenoud verschijnsel van massale hommelsterfte onder bloeiende lindenbomen. Vooral de Zilverlinde is een echte killerboom. De bloemen van de Zilverlinde lokken met hun geur niet alleen de hommels maar ook nog heel veel andere insecten. In de chaos die daardoor ontstaat vliegen de hommels meer dan ze aankunnen en door al die mee-etende insecten krijgen ze veel minder nectar binnen dan ze nodig hebben. Resultaat: de hommels storten dood neer onder de linde. Maar op mijn dakterras staan geen lindes.

Een mogelijke schuldige is koning Winter. Er was een ijzige periode die begon op 6 februari.  Die vorstinval hield een week aan. De temperatuur daalde tot meer dan 10 graden onder nul en het  waaide hard. Volgens het KNMI was het voor het eerst sinds acht jaar dat er voor een langere periode in bijna heel Nederland sneeuw lag. Misschien is de hommelkoningin op of in de buurt van mijn dakterras gewoon ingevroren?

Of is er iets gebeurd met mijn huis? Hommelkoninginnen, vertelt de vereniging voor veldbiologie, maken graag een nest in je spouwmuur, want dat is lekker warm in de winter. Schijnt ook helemaal geen kwaad te kunnen voor je huis. Maar er is niks gedaan aan onze muren, dus dat kan het niet zijn. En áls mijn koningin daar tijdens die kou inzat, moet ze het toch echt wel comfortabel hebben gehad want bij ons stond de kachel op vier!

Ik vestig mijn hoop op de volgende lente. Alle dansende hommels zijn welkom, ook als ze van ver moeten komen.

Eén hommel, dat was alles